उक्ति परिवर्तन; उद्देश्य-विधेय विस्तार; शब्दकोशीय प्रयोग

Unit 24 · व्याकरण · 11 min read

उक्ति परिवर्तन; उद्देश्य-विधेय विस्तार; शब्दकोशीय प्रयोग

What the syllabus asks for 6
  • उक्ति र उक्ति परिवर्तन
  • परिवर्तनका पाँच चरण
  • वाक्यभेदअनुसार उक्ति परिवर्तन
  • उद्देश्य-विधेय विस्तार
  • शब्दकोशीय प्रयोग
  • शुद्ध र अशुद्ध — जोडीमा हेर्नुहोस्

कसैले भनेको कुरा दुई किसिमले लेख्न सकिन्छ — जस्ताको तस्तै "उसले भन्यो, «म भोलि जान्छु।»", वा आफ्नै शब्दमा "उसले आफू भोलिपल्ट जाने कुरा भन्यो।" पहिलो प्रत्यक्ष उक्ति, दोस्रो अप्रत्यक्ष उक्ति। यो रूपान्तरण वाक्यान्तरणका ४ अङ्कभित्रको पक्का प्रश्न हो। सँगै यस अध्यायमा वाक्यलाई उद्देश्य र विधेयबाट फैलाउने सिप र शब्दकोश चलाउने सिप पनि छ — दुवै लेखन सिपका हरेक प्रश्नमा काम लाग्छन्।

परीक्षाले खोज्ने चार कुरा

(१) प्रत्यक्ष र अप्रत्यक्ष उक्ति चिन्नु। (२) पाँच चरणको नियम लगाएर परिवर्तन गर्नु — वाक्यभेदअनुसार फरक-फरक। (३) दिइएको वाक्यको उद्देश्य र विधेय छुट्याएर विस्तार गर्नु। (४) नेपाली वर्णक्रमअनुसार शब्द मिलाउनु र शब्दकोशीय प्रविष्टि पढ्नु।

24.1 उक्ति र उक्ति परिवर्तन

उक्ति

कसैले भनेको कुरा उल्लेख गर्ने तरिकालाई उक्ति भनिन्छ। वक्ताको कुरा जस्ताको तस्तै उद्धरण चिह्नभित्र राख्दा प्रत्यक्ष उक्ति, र त्यसलाई आफ्नै शब्दमा ढालेर लेख्दा अप्रत्यक्ष उक्ति हुन्छ।

पक्ष प्रत्यक्ष उक्ति अप्रत्यक्ष उक्ति
उद्धरण चिह्न हुन्छ हुँदैन
योजक चाहिँदैन कि, भनेर, भन्ने चाहिन्छ
सर्वनाम वक्ताको दृष्टिले लेखकको दृष्टिले
काल वक्ताले भनेकै मुख्य क्रियाअनुसार सर्ने
नमुना उसले भन्यो, "म जान्छु।" उसले आफू जाने कुरा भन्यो।

24.2 परिवर्तनका पाँच चरण

figure
चित्र १. उक्ति परिवर्तनको सीढी — तलबाट माथि, क्रमै मिलाएर। एउटा खुड्किलो छुट्यो भने वाक्य बिग्रिन्छ।

चरण के गर्ने नमुना
१ उद्धरण चिह्न हटाउने "म जान्छु।" → म जान्छु
२ कि / भनेर / भन्ने जोड्ने भन्यो कि ...
३ सर्वनाम फेर्ने म → ऊ/आफू; तिमी → श्रोताअनुसार
४ काल एक तह पछाडि सार्ने जान्छु → जाने/गएको
५ समय-स्थानवाचक पद फेर्ने भोलि → भोलिपल्ट; यहाँ → त्यहाँ

सर्वनाम र समय-स्थानवाचक पदको तालिका

प्रत्यक्ष अप्रत्यक्ष
म / मैले ऊ / उसले / आफू
हामी उनीहरू
तिमी (श्रोता जो हो त्यही)
मेरो आफ्नो / उसको
आज त्यस दिन
भोलि भोलिपल्ट / अर्को दिन
हिजो अघिल्लो दिन
अहिले त्यति बेला
यहाँ त्यहाँ
यो / यी त्यो / ती
*आफू* कहिले प्रयोग गर्ने

अप्रत्यक्ष उक्तिमा कर्ता र उद्धृत कुराको वक्ता एउटै व्यक्ति हो भने आफू/आफ्नो राख्नुपर्छ। "रामले भन्यो, «म जान्छु।»" → रामले आफू जाने कुरा भन्यो। यहाँ "रामले ऊ जाने कुरा भन्यो" लेख्दा ऊ कोही अर्को व्यक्ति देखिन्छ — अर्थ बिग्रन्छ।

काल सधैँ पछाडि सर्दैन

चरण ४ को अपवाद दुई छन्। (क) मुख्य क्रिया वर्तमान भए उद्धृत क्रिया सर्दैन — "ऊ भन्छ, «म जान्छु।»" → ऊ आफू जान्छु भन्छ। (ख) उद्धृत कुरा शाश्वत सत्य भए सर्दैन — "शिक्षकले भने, «पृथ्वी गोलो छ।»" → शिक्षकले पृथ्वी गोलो छ भनी बताए (थियो होइन)।

24.3 वाक्यभेदअनुसार उक्ति परिवर्तन

वाक्यभेद योजक / क्रिया प्रत्यक्ष अप्रत्यक्ष
कथनात्मक कि / भन्ने कुरा भन्यो उसले भन्यो, "म जान्छु।" उसले आफू जाने कुरा भन्यो।
प्रश्नवाचक भनेर / कि ... सोध्यो उसले सोध्यो, "तिमी कहाँ जान्छौ?" उसले म कहाँ जान्छु भनेर सोध्यो।
आज्ञार्थ ...न भन्यो / लगायो / आदेश दियो शिक्षकले भने, "पाठ पढ।" शिक्षकले पाठ पढ्न भने।
इच्छार्थ कामना गर्‍यो / आशीर्वाद दियो आमाले भनिन्, "सफल होऊ।" आमाले सफल हुने आशीर्वाद दिइन्।
विस्मयादिबोधक आश्चर्य / हर्ष व्यक्त गर्‍यो उसले भन्यो, "वाह! कति राम्रो!" उसले त्यो निकै राम्रो भएको भन्दै आश्चर्य व्यक्त गर्‍यो।
क्रिया नफेरी उक्ति फेरिँदैन

धेरै विद्यार्थी उद्धरण चिह्न मात्र हटाएर "उसले भन्यो, तिमी कहाँ जान्छौ" लेख्छन्। प्रश्नवाचक वाक्यको अप्रत्यक्षमा भन्यो होइन सोध्यो चाहिन्छ; आज्ञार्थमा भन्यो/लगायो; इच्छार्थमा कामना गर्‍यो। मुख्य क्रिया नफेरी परिवर्तन अधुरो हुन्छ।

24.4 उद्देश्य-विधेय विस्तार

उद्देश्य र विधेय

वाक्यमा जसका बारेमा केही भनिन्छ त्यो उद्देश्य, र त्यसका बारेमा जे भनिन्छ त्यो विधेय। दुवैलाई थप पदले फैलाउन सकिन्छ — त्यही विस्तार हो।

अङ्ग विस्तारक नमुना
उद्देश्य विशेषण राम्रो केटा
निर्देशक/सङ्ख्यावाचक त्यो, दुई केटा
सम्बन्धवाचक पद मेरो साथी राम
समानाधिकरण राम, मेरो भाइ,
विशेषण उपवाक्य जो मिहिनेत गर्छ त्यो केटा
विधेय कर्म पाठ पढ्यो
करण / सम्प्रदान कलमले, रामलाई
अधिकरण विद्यालयमा
क्रियाविशेषण बिहानै, छिटो
क्रियाविशेषण उपवाक्य जब घण्टी बज्यो

क्रमशः विस्तार —

चरण वाक्य
मूल राम गयो।
+उद्देश्य विस्तार मेरो साथी राम गयो।
+थप मेरो साथी राम्रो केटा राम गयो।
+विधेय विस्तार ... राम विद्यालय गयो।
+थप ... राम बिहानै साथीसँग विद्यालय गयो।

पूरा — मेरो साथी राम्रो केटा राम बिहानै साथीसँग विद्यालय गयो। उद्देश्य = मेरो साथी राम्रो केटा राम; विधेय = बिहानै साथीसँग विद्यालय गयो।

24.5 शब्दकोशीय प्रयोग

नेपाली शब्दकोशमा शब्द नेपाली वर्णक्रमअनुसार मिलाइएका हुन्छन् —

स्वर: अ, आ, इ, ई, उ, ऊ, ऋ, ए, ऐ, ओ, औ, अं, अः व्यञ्जन: क, ख, ग, घ, ङ · च, छ, ज, झ, ञ · ट, ठ, ड, ढ, ण · त, थ, द, ध, न · प, फ, ब, भ, म · य, र, ल, व · श, ष, स, ह

शब्दकोशीय क्रम

पहिले पहिलो वर्णको क्रम हेरिन्छ; उही भए दोस्रो वर्ण, त्यसपछि तेस्रो — यसरी क्रमशः। वर्णमा लागेको मात्राको क्रम पनि माथिकै स्वरक्रमअनुसार हुन्छ (क, का, कि, की, कु, कू, के, कै, को, कौ)।

figure
चित्र २. शब्दकोशीय प्रविष्टिका अङ्ग। शीर्ष शब्दपछिका संक्षेपले कोटि र स्रोत भाषा जनाउँछन्।

संक्षेप पूरा रूप
ना. नाम
सर्व. सर्वनाम
वि. विशेषण
क्रि. क्रिया
क्रि.वि. क्रियाविशेषण
अव्य. अव्यय
सं. संस्कृत
फा. फारसी
अ. अरबी
अङ्. अङ्ग्रेजी

नेपालीको आधिकारिक कोश नेपाली बृहत् शब्दकोश हो, जसको प्रकाशन नेपाल प्रज्ञा-प्रतिष्ठानले गर्छ।

24.6 शुद्ध र अशुद्ध — जोडीमा हेर्नुहोस्

× अशुद्ध ✓ शुद्ध किन
उसले भन्यो कि "ऊ जान्छ।" उसले भन्यो कि ऊ जान्छ। अप्रत्यक्षमा उद्धरण नलाग्ने
उसले भन्यो, म जान्छु। उसले भन्यो, "म जान्छु।" प्रत्यक्षमा उद्धरण चाहिने
रामले ऊ जाने कुरा भन्यो रामले आफू जाने कुरा भन्यो वक्ता र कर्ता उही
उसले भन्यो कि म जान्छु उसले भन्यो कि ऊ जान्छ सर्वनाम फेरिनुपर्ने
उसले सोध्यो कि तिमी कहाँ जान्छौ उसले म कहाँ जान्छु भनेर सोध्यो सर्वनाम + योजक
उसले भन्यो, "तिमी कहाँ जान्छौ?" → ...भन्यो ...सोध्यो प्रश्नमा सोध्नु
शिक्षकले पाठ पढ भन्यो शिक्षकले पाठ पढ्न भने आज्ञार्थमा -न
आमाले सफल होऊ भनिन् आमाले सफल हुने आशीर्वाद दिइन् इच्छार्थको क्रिया
उसले भन्यो ऊ भोलि जान्छ ... भोलिपल्ट समयवाचक फेरिने
उसले भन्यो ऊ यहाँ बस्छ ... त्यहाँ स्थानवाचक फेरिने
उसले भन्यो आज पानी पर्‍यो ... त्यस दिन समयवाचक फेरिने
अप्रत्यक्षमा ? राख्नु ? हट्छ, । आउँछ प्रश्न कथन बन्यो
अप्रत्यक्षमा ! राख्नु ! हट्छ भाव क्रियाले जनाउँछ
मेरो साथी — विधेय — उद्देश्यको विस्तारक कर्तालाई फैलायो
बिहानै — उद्देश्य — विधेयको विस्तारक क्रियालाई फैलायो
उद्देश्य = क्रिया पक्ष उद्देश्य = कर्ता पक्ष परिभाषा उल्टियो
क, ख, ग, ङ, घ क, ख, ग, घ, ङ वर्णक्रम
श, स, ष, ह श, ष, स, ह वर्णक्रम
कि, का, क, की क, का, कि, की मात्राक्रम स्वरअनुसार
कमल, कपाल, कलम कपाल, कमल, कलम दोस्रो वर्ण प, म, ल
घर, गाउँ, गीत गाउँ, गीत, घर ग अघि, घ पछि
ना. = नाता ना. = नाम कोशीय संक्षेप
सं. = सङ्ख्या सं. = संस्कृत स्रोत भाषा जनाउने
नेपाली बृहत् शब्दकोश — त्रि.वि.को — नेपाल प्रज्ञा-प्रतिष्ठानको प्रकाशक
उद्धरण हटाए मात्र अप्रत्यक्ष हुन्छ पाँचै चरण चाहिन्छ अधुरो परिवर्तन
कथनात्मक उक्ति परिवर्तन

प्रश्न. "रामले भन्यो, «म भोलि काठमाडौँ जान्छु।»" — अप्रत्यक्ष उक्तिमा लेख्नुहोस्।

समाधान. १. उद्धरण चिह्न हटाउने। २. भन्यो पछि कि वा भन्ने कुरा जोड्ने। ३. म → आफू (कर्ता र वक्ता उही राम हुन्)। ४. जान्छु → जाने (मुख्य क्रिया भूत भएकाले)। ५. भोलि → भोलिपल्ट।

उत्तर. रामले आफू भोलिपल्ट काठमाडौँ जाने कुरा भन्यो।

प्रश्नवाचक र आज्ञार्थ

प्रश्न. (क) "उसले सोध्यो, «तिमी कहाँ जान्छौ?»" (ख) "शिक्षकले भने, «पाठ पढ।»" — अप्रत्यक्षमा लेख्नुहोस्।

समाधान. (क) प्रश्नवाचक हो — मुख्य क्रिया सोध्यो नै रहन्छ, भनेर जोडिन्छ, तिमी श्रोता (म) भएकाले म हुन्छ, ? हटेर । आउँछ। उत्तर. उसले म कहाँ जान्छु भनेर सोध्यो।

(ख) आज्ञार्थ हो — क्रिया पढ लाई -न लगाएर पढ्न बनाइन्छ र मुख्य क्रिया भने/लगाए राखिन्छ। उत्तर. शिक्षकले पाठ पढ्न भने। (वा शिक्षकले पाठ पढ्न लगाए।)

शब्दकोशीय क्रम

प्रश्न. यी शब्दलाई शब्दकोशीय क्रममा मिलाउनुहोस् — कलम, कमल, कपाल, गाउँ, घर, गीत।

समाधान. पहिले पहिलो वर्ण — क (३ वटा), ग (२ वटा), घ (१ वटा)। क-वालामा दोस्रो वर्ण हेर्ने — प (कपाल), म (कमल), ल (कलम); वर्णक्रममा प < म < ल। ग-वालामा — गाउँ मा गा (आ-मात्रा), गीत मा गी (ई-मात्रा); स्वरक्रममा आ < ई।

उत्तर. कपाल, कमल, कलम, गाउँ, गीत, घर।

पाठको सार

  • प्रत्यक्ष उक्ति = वक्ताको कुरा उद्धरण चिह्नभित्र जस्ताको तस्तै; अप्रत्यक्ष उक्ति = आफ्नै शब्दमा, उद्धरण चिह्नबिना।
  • परिवर्तनका पाँच चरण — उद्धरण चिह्न हटाउने, कि/भनेर जोड्ने, सर्वनाम फेर्ने, काल पछाडि सार्ने, समय-स्थानवाचक पद फेर्ने।
  • कर्ता र वक्ता एउटै भए आफू/आफ्नो प्रयोग गर्ने।
  • वाक्यभेदअनुसार मुख्य क्रिया फेरिन्छ — कथनमा भन्यो, प्रश्नमा सोध्यो, आज्ञामा भन्यो/लगायो, इच्छामा कामना गर्‍यो, विस्मयमा आश्चर्य व्यक्त गर्‍यो।
  • उद्देश्य = कर्ता पक्ष (विशेषण, सम्बन्धवाचक पद, विशेषण उपवाक्यले फैलिने); विधेय = क्रिया पक्ष (कर्म, कारक, क्रियाविशेषण, उपवाक्यले फैलिने)।
  • शब्दकोशमा नेपाली वर्णक्रम — स्वरपछि व्यञ्जन; मात्राक्रम पनि स्वरक्रमअनुसार। प्रविष्टिमा शीर्ष शब्द, कोटि (ना., वि., क्रि.), स्रोत (सं., फा., अ.), अर्थ र पर्याय हुन्छन्।

अभ्यास

अप्रत्यक्ष उक्तिमा लेख्नुहोस् (१ अङ्क)

  1. रामले भन्यो, "म भोलि जान्छु।" [1]
  2. उसले सोध्यो, "तिमी कहाँ बस्छौ?" [1]
  3. शिक्षकले भने, "पाठ पढ।" [1]
  4. आमाले भनिन्, "सफल होऊ।" [1]
  5. सीताले भनी, "मैले आज पुस्तक किनेँ।" [1]
उत्तर

१. रामले आफू भोलिपल्ट जाने कुरा भन्यो।

२. उसले म कहाँ बस्छु भनेर सोध्यो। — प्रश्न भएकाले सोध्यो, ? हट्यो।

३. शिक्षकले पाठ पढ्न भने। — आज्ञार्थमा क्रियामा -न।

४. आमाले सफल हुने आशीर्वाद दिइन्। — इच्छार्थ।

५. सीताले आफूले त्यस दिन पुस्तक किनेको कुरा भनी। — मैले → आफूले, आज → त्यस दिन।

प्रत्यक्ष उक्तिमा लेख्नुहोस् (१ अङ्क)

  1. उसले आफू घर जाने कुरा भन्यो। [1]
  2. शिक्षकले विद्यार्थीलाई चुप लाग्न भने। [1]
  3. उसले म कति बेला आउँछु भनेर सोध्यो। [1]
उत्तर

६. उसले भन्यो, "म घर जान्छु।"

७. शिक्षकले विद्यार्थीलाई भने, "चुप लाग।"

८. उसले सोध्यो, "तिमी कति बेला आउँछौ?"

उद्देश्य र विधेय छुट्याउनुहोस् (१ अङ्क)

  1. मेरो साथी राम विद्यालय गयो। [1]
  2. त्यो राम्रो केटा बिहानै हिँड्यो। [1]
  3. जो मिहिनेत गर्छ, त्यो विद्यार्थी सफल हुन्छ। [1]
उत्तर

९. उद्देश्य — मेरो साथी राम; विधेय — विद्यालय गयो।

१०. उद्देश्य — त्यो राम्रो केटा; विधेय — बिहानै हिँड्यो।

११. उद्देश्य — जो मिहिनेत गर्छ, त्यो विद्यार्थी; विधेय — सफल हुन्छ।

शब्दकोशीय क्रममा मिलाउनुहोस् (१ अङ्क)

  1. कलम, कमल, कपाल [1]
  2. घर, गाउँ, गीत [1]
  3. की, क, कि, का [1]
  4. सहर, शहीद, षड्यन्त्र [1]
उत्तर

१२. कपाल, कमल, कलम — दोस्रो वर्ण प < म < ल।

१३. गाउँ, गीत, घर — ग अघि घ पछि; गा (आ) अघि गी (ई)।

१४. क, का, कि, की — मात्राक्रम अ, आ, इ, ई।

१५. शहीद, षड्यन्त्र, सहर — वर्णक्रममा श, ष, स।

छोटो उत्तर दिनुहोस् (३ अङ्क)

  1. प्रत्यक्ष र अप्रत्यक्ष उक्तिबिचको भिन्नता उदाहरणसहित लेख्नुहोस्। [3]
  2. उक्ति परिवर्तनका पाँच चरण उदाहरणसहित लेख्नुहोस्। [3]
  3. वाक्यभेदअनुसार अप्रत्यक्ष उक्तिको मुख्य क्रिया कसरी फेरिन्छ? पाँच नमुना दिनुहोस्। [3]
  4. उद्देश्य र विधेय के हुन्? "राम गयो।" लाई दुवैतिरबाट विस्तार गरी देखाउनुहोस्। [3]
  5. शब्दकोशीय प्रविष्टिमा कस्ता सूचना हुन्छन्? एउटा नमुनासहित लेख्नुहोस्। [3]
उत्तर

१६. वक्ताले भनेको कुरा जस्ताको तस्तै उद्धरण चिह्नभित्र राखिएमा प्रत्यक्ष उक्ति — रामले भन्यो, "म भोलि जान्छु।" त्यही कुरा लेखकले आफ्नै शब्दमा, उद्धरण चिह्नबिना, कि/भनेर जोडेर लेखेमा अप्रत्यक्ष उक्ति — रामले आफू भोलिपल्ट जाने कुरा भन्यो। प्रत्यक्षमा सर्वनाम र काल वक्ताको दृष्टिले रहन्छ, अप्रत्यक्षमा लेखकको दृष्टिले फेरिन्छ।

१७. (१) उद्धरण चिह्न हटाउने। (२) कि / भनेर / भन्ने कुरा जोड्ने। (३) सर्वनाम फेर्ने — म → आफू/ऊ। (४) काल एक तह पछाडि सार्ने — जान्छु → जाने। (५) समय-स्थानवाचक पद फेर्ने — भोलि → भोलिपल्ट, यहाँ → त्यहाँ। नमुना — रामले भन्यो, "म भोलि यहाँ आउँछु।" → रामले आफू भोलिपल्ट त्यहाँ आउने कुरा भन्यो।

१८. कथनात्मक — भन्यो / भन्ने कुरा भन्यो: उसले आफू जाने कुरा भन्यो। प्रश्नवाचक — सोध्यो: उसले म कहाँ जान्छु भनेर सोध्यो। आज्ञार्थ — भन्यो / लगायो / आदेश दियो: शिक्षकले पाठ पढ्न भने। इच्छार्थ — कामना गर्‍यो / आशीर्वाद दियो: आमाले सफल हुने आशीर्वाद दिइन्। विस्मयादिबोधक — आश्चर्य / हर्ष व्यक्त गर्‍यो: उसले त्यो दृश्य निकै राम्रो भएको भन्दै आश्चर्य व्यक्त गर्‍यो।

१९. वाक्यमा जसका बारेमा केही भनिन्छ त्यो उद्देश्य, जे भनिन्छ त्यो विधेय। "राम गयो।" मा उद्देश्य राम, विधेय गयो। उद्देश्यलाई सम्बन्धवाचक पद र विशेषणले — मेरो साथी राम्रो केटा राम; विधेयलाई क्रियाविशेषण, करण र अधिकरणले — बिहानै साथीसँग विद्यालय गयो। पूरा वाक्य — मेरो साथी राम्रो केटा राम बिहानै साथीसँग विद्यालय गयो।

२०. शब्दकोशीय प्रविष्टिमा शीर्ष शब्द, व्याकरणिक कोटि (ना., सर्व., वि., क्रि., क्रि.वि., अव्य.), स्रोत भाषा (सं., फा., अ., अङ्.), अर्थ र प्रायः पर्याय तथा प्रयोग वाक्य हुन्छन्। नमुना — कमल ना. [सं.] पानीमा फुल्ने एक सुन्दर फूल; पद्म। यहाँ कमल शीर्ष शब्द, ना. नाम कोटि, [सं.] संस्कृत स्रोत, बाँकी अर्थ र पर्याय हुन्। नेपालीको आधिकारिक कोश नेपाली बृहत् शब्दकोश (नेपाल प्रज्ञा-प्रतिष्ठान) हो।

Practise more: Nepali question bank